İş Kanunu’nun 24.maddesi işçinin iş akdini haklı nedenle feshi gerekçelerini saymış. Buna göre, “işçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine rağmen gerekli önlemlerin alınmaması” haklı bir neden. Yasakoyucunun bu düzenlemesini takdir etmemek mümkün değil. (Tacizin kanıtlanmasının güçlüğü bu maddenin uygulanmasını da son derece güçleştirmektedir. Ancak bu bir başka inceleme konusu.)
Peki işçinin, diğer bir işçi tarafından, örneğin küçük düşürülmek, hakarete uğramak, sözlü/fiziksel şiddet görmek.. şeklinde tacize uğraması ve işverenin buna göz yumması halinde mağdur işçiye neden bu hak tanınmıyor? Yasakoyucu tacizi, “cinsel taciz” ile sınırlandırmak suretiyle neden bu mağduriyetleri kapsam dışında bırakmış olabilir? Bilinmiyor.
